ภาพรวมงานปี 2026

calendar_month วันที่

1 สิงหาคม (เสาร์) - 4 สิงหาคม (อังคาร) 2026

location_on สถานที่

ถนนชูโอ, เมืองโมริโอกะ

footprint การเดินทาง

เดินจากสถานีโมริโอกะ JR ประมาณ 20 นาที หรือประมาณ 5 นาทีโดยแท็กซี่

เกร็ดน่ารู้เกี่ยวกับเทศกาล

ระบำพื้นเมืองที่มีต้นกำเนิดจาก "ตำนานโอนิ (ปีศาจ)"

ในปี 2023 เมืองโมริโอกะได้รับเลือกให้เป็นอันดับสองในรายชื่อ "52 สถานที่น่าไปเยือนทั่วโลกประจำปีนี้" ของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ จนกลายเป็นที่กล่าวขวัญไปทั่วประเทศ เทศกาลที่คึกคักที่สุดของเมืองแห่งนี้ ซึ่งบทความดังกล่าวยกย่องว่าเป็น "อัญมณีที่เดินเที่ยวได้" ก็คือ "การเต้นรำซันซะโมริโอกะ" (โมริโอกะ ซันซะ โอโดริ) ที่จัดขึ้นเป็นเวลาสี่วันเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคมของทุกปี

มีหลายตำนานเล่าขานถึงต้นกำเนิดของการเต้นรำซันซะ ซึ่งสืบทอดกันมาตั้งแต่ยุคศักดินา แต่ตำนานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือตำนานที่เกี่ยวกับ "มิตสึอิชิ" (หินสามก้อน) นานมาแล้ว มีปีศาจตนหนึ่งนามว่า "ราเซตสึ" (รากษส) ปรากฏตัวขึ้นและอาละวาดสร้างความเดือดร้อนให้แก่ชาวบ้าน ชาวบ้านจึงพากันอธิษฐานต่อเทพเจ้าแห่งศาลเจ้ามิตสึอิชิให้ช่วยปราบปีศาจร้าย และคำอธิษฐานนั้นก็เป็นผล เทพเจ้าได้สั่งให้ปีศาจประทับรอยมือลงบนหินก้อนใหญ่สามก้อน (มิตสึอิชิ) ในบริเวณศาลเจ้า เพื่อเป็นสัญญาว่าจะไม่ก่อความชั่วร้ายอีกต่อไป กล่าวกันว่าชื่อ "อิวาเตะ" (ซึ่งมีความหมายว่ารอยมือบนหิน) มีที่มาจากรอยมือของปีศาจที่ประทับไว้บนหินในครั้งนั้น ชาวบ้านต่างดีใจที่ปีศาจหายไป จึงพากันเต้นรำพลางร้องว่า "ซันซะ ซันซะ" รอบหินสามก้อน และเชื่อกันว่า "การเต้นรำซันซะ" ก็ถือกำเนิดขึ้นจากตรงนั้น

ขบวนพาเหรดอันหลากหลายและสนุกสนาน

การเต้นรำซันซะโมริโอกะเติบโตขึ้นเป็นเทศกาลที่ประชาชนทุกคนได้มีส่วนร่วม จำนวนกลองไทโกะก็เพิ่มขึ้นตามจำนวนผู้เข้าร่วม จนในปี 2014 ได้สร้างสถิติโลกในการบรรเลงกลองญี่ปุ่นพร้อมกันมากที่สุด ในขบวนพาเหรด "มิสซันซะ" จะนำขบวนด้วยการแสดงอันงดงาม ตามด้วยการเต้นรำของกลุ่มผู้เข้าร่วมทั่วไปและกลุ่มซันซะดั้งเดิม นอกเหนือจากเสียงอันทรงพลังของกลองและขลุ่ยแล้ว ผู้เข้าร่วมยังเต้นรำไปพร้อมกับเสียงร้องว่า "ซัคโกระโชอิวายัซเซะ" โดยคำว่า "ซัคโกระ" (幸呼来) มีความหมายว่า "เรียกความสุขให้มาเยือน" เทศกาลจึงยิ่งครึกครื้นด้วยเสียงร้องอันเป็นมงคลที่นำพาความสุขมาให้ หนึ่งในเสน่ห์อันยิ่งใหญ่ของการเต้นรำซันซะคือการมีท่าเต้นหลากหลายรูปแบบ ทั้งการเต้นรำซันซะแบบดั้งเดิมที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ผู้ชมจึงเพลิดเพลินไปกับลีลาการเต้นที่แตกต่างกันได้ การเต้นรำหมู่ที่ห้าวหาญและเปี่ยมพลังตามจังหวะอันหนักแน่นนั้นน่าประทับใจอย่างแท้จริง

ขบวนพาเหรดการเต้นรำซันซะแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆ ได้แก่ "ขบวนพาเหรดซันซะอันน่าหลงใหล" (Attractive Sansa Parade) และ "ระบำวงซันซะอันน่าเพลิดเพลิน" (Enjoyable Sansa Ring Dance) โดยส่วนแรกคือ "ขบวนพาเหรดอันน่าหลงใหล" ประกอบด้วยสองช่วงดังต่อไปนี้

ใน "ช่วงที่ 1" ถัดจาก "ขบวนพาเหรดมิสซันซะโอโดริและกลองไทโกะซันซะ" ที่เหล่าผู้เข้าร่วมหมั่นฝึกฝนฝีมืออยู่เสมอ จะเป็น "ขบวนพาเหรดกลุ่มเต้นรำ" (กลุ่มที่ 1 ถึง 4) ที่ประกอบด้วยกลอง ขลุ่ย บทเพลง และนักเต้นจากองค์กรที่เข้าร่วม เช่น บริษัท โรงเรียน และสมาคมชุมชนท้องถิ่น

ส่วน "ช่วงที่ 2" ประกอบด้วย "ขบวนพาเหรดการเต้นรำซันซะดั้งเดิม" ที่จะมีการแสดง "การเต้นรำซันซะแบบดั้งเดิม" ตามด้วย "ขบวนพาเหรดกลุ่มเต้นรำ (กลุ่มที่ 5 และ 6)" จากบริษัท โรงเรียน สมาคมชุมชนท้องถิ่น และอื่นๆ จากนั้นจึงเป็นรถบุปผชาติที่อดีตมิสซันซะโอโดริขึ้นนั่ง งานจะปิดท้ายด้วย "ขบวนพาเหรดรถบุปผชาติและผู้เข้าร่วมทั่วไป" ซึ่งผู้เข้าร่วมทั่วไปที่สมัครล่วงหน้าจะเดินขบวนไปพร้อมกับรถและ "ชิบิกโกะซันซะ" (ซันซะสำหรับเด็กๆ) ตามด้วย "ขบวนพาเหรดกลุ่มซันซะเฮเรนเสะ" ที่ประกอบด้วยผู้ที่เข้าร่วม "การฝึกซ้อมการเต้นรำซันซะ" ซึ่งจัดขึ้นในช่วงกลางวัน

กระโดดเข้าร่วม "ระบำวง" ไปด้วยกัน

เสน่ห์ที่แท้จริงของการเต้นรำซันซะไม่ได้มีเพียงการได้ชมเท่านั้น แต่ยังได้เข้าไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งด้วย นี่คือ "ระบำวงซันซะอันน่าเพลิดเพลิน" ที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ โดยจะมีการจัด "ระบำวง" ขึ้นใน 6 จุดภายในบริเวณงาน ที่ซึ่งผู้เข้าร่วมและนักท่องเที่ยวทั่วไปจะได้สนุกไปกับการเต้นรำซันซะด้วยกัน ภายในงาน ปรมาจารย์ "ซันซะโอเฮเรนเสะ" (คำว่าโอเฮเรนเสะในภาษาถิ่นโมริโอกะแปลว่า "เชิญเข้ามา") ที่คาดผ้าสีเหลืองจะคอยสอนวิธีการเต้น อีกทั้งยังมีการฝึกซ้อมในวันงานโดยไม่ต้องลงทะเบียนล่วงหน้า ผู้เริ่มต้นจึงสามารถเข้าร่วมได้อย่างมั่นใจ ยิ่งไปกว่านั้น ในวันที่ 4 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของเทศกาล จะมีการแสดง "ขบวนพาเหรดกลองไทโกะที่ใหญ่ที่สุดในโลก" ที่ประกอบขึ้นจากกลองไทโกะล้วนๆ โดยฝีมือของแต่ละองค์กรที่เข้าร่วม และปิดท้ายอย่างยิ่งใหญ่ด้วย "โออิรินโอโดริ" (ระบำวงใหญ่)

เคล็ดลับในการเต้นรำซันซะให้งดงามยิ่งขึ้น ได้แก่ "เคลื่อนไหวมือให้พลิ้วไหว" "ย่อเข่าอย่างนุ่มนวล" "เพิ่มความเฉียบคมให้กับท่วงท่าทุกครั้งที่หยุดและเคลื่อนไหว" และ "ยิ้มแย้มและเต้นรำอย่างมีความสุข" ท่าเต้นพื้นฐานหลักๆ มีอยู่สามแบบ ได้แก่ "ทานาบาตะคุซุชิ" (七夕くずし) "เอยาสะโอโดริ" (栄夜差踊り) และ "ฟุกโกะโอโดริ" (福呼踊り) โดยท่าที่ใช้ในการเต้นระบำวงคือทานาบาตะคุซุชิ สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการเต้น ทางคณะกรรมการจัดงานการเต้นรำซันซะได้อัปโหลดวิดีโอไว้บนเว็บไซต์ หากท่านสนใจสามารถเข้าไปรับชมได้

เรียนรู้เพิ่มเติมและเพลิดเพลินกับการเต้นรำซันซะโมริโอกะ