รากเหง้าของการก่อตั้งยามาเดระ วัฒนธรรมทางจิตวิญญาณที่ดำรงอยู่ในธรรมชาติ

"โฮจูซัง ริชชาคุจิ" หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "ยามาเดระ" เป็นวัดชื่อดังที่เป็นตัวแทนของจังหวัดยามากาตะ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของนิกายเท็นไดแห่งนี้ก่อตั้งโดยจิคาคุ ไดชิ เอ็นนิน ในปี ค.ศ. 860 "เสียงจักจั่นที่ดังก้องทะลุความเงียบสงัดและซึมซาบเข้าไปในหินผา" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะบทกวีชื่อดังที่บาโช มัตสึโอะ ประพันธ์ขึ้นเมื่อครั้งมาเยือนยามาเดระ ที่ยามาเดระ ตัวภูเขาเองคือสถานที่สักการะ บนยอดของบันไดยาวที่ทอดจากประตูซันมงไปยังศาลชั้นใน คุณจะพบกับทิวทัศน์อันงดงามตระการตาจนต้องตะลึง

ด้านหลังของยามาเดระคือ "มิเนะโนะอุระ" ซึ่งแม้แต่ชาวจังหวัดยามากาตะก็ไม่ค่อยรู้จัก อันที่จริง สถานที่แห่งนี้ยังถูกเรียกว่า "อุรายามาเดระ" และเป็นพาวเวอร์สปอตที่ดำรงอยู่อย่างเงียบสงบในขุนเขา

เส้นทางทั่วไปสู่มิเนะโนะอุระคือการเข้าจากเซ็นจูอิน คันนงโด ซึ่งเป็นวัดลำดับที่สองของเส้นทางสักการะคันนงสามสิบสามแห่งโมกามิ หลังจากปีนขึ้นภูเขาด้านหลังวัดไปสักครู่ ผิวหินสีขาวจะปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน หินก้อนมหึมาที่มีรูซึ่งดูคล้ายรังผึ้งนี้เรียกว่าซากโบราณสถานทารุมิ ศาลเจ้าฟุรุมิเนะ ศาลเจ้าอินาริ และฟุโด เมียวโอ กระจายอยู่ในบริเวณนี้ สร้างโลกทัศน์อันลี้ลับร่วมกับเสาโทริอิไม้และศาลเจ้าต่างๆ

ปีเท็นโชที่ 7 (ค.ศ. 830) ซึ่งเป็นช่วงก่อนการเปิดวัดริชชาคุจิ ว่ากันว่าจิคาคุ ไดชิ เอ็นนิน รู้สึกตื้นตันใจอย่างยิ่งกับความสง่างามของซากโบราณสถานทารุมิ จนเขาได้ก่อร่างแนวคิดในการก่อตั้งวัดยามาเดระขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ถ้ำหินที่เขาใช้บำเพ็ญเพียรยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้ และได้รับการตั้งชื่อว่า "ซากที่พำนักของเอ็นนิน"